به قول مجری ها دفتر تاریخ را که ورق بزنیم در یکی از روزهای پاییزی به ۱۳ آبان میرسیم.روزی که همه میدانیم در آن چه ها گذشته و انگار که ندانیم هر سال برایمان حرفهای پارسال را تکرار میکنند  . جوری که گویا میخواهند شماتت بار بگویند جوانان زمان ما و جوانی ما را ببینید! یاد بگیرید !

بگذریم...حرف ما این ها و به ستوه آمدن از تکرار مکررات نیست ، حرف ما در حوزۀ خودمان و مسائل اندیشه ای دانش آموزان میباشد . مسائل دینی و اعتقادی که نه فقط هدیه های آسمانی ، دینی و دین و زندگی  بلکه هر درس و دبیر و استادی راجع به آن بحث و نصیحت میکند، گاهی بدون اطلاعات کافی و اغلب باعدم درک و شناخت صحیح دانش آموزان ، نحوۀ برقراری ارتباط و ارائه مطلب !

در طول هفته دبیرن و اساتید مختلف ساعت ها وقت میگذارند یعنی بیشتر وقت تلف میکنند و طوری از خدا و اسلام میگویند که بچه ها بیشتر دلشان میخواهد لج کنند و حتی اگر موافق هم هستند رای مخالف بدهند ! البته این در مورد همه دبیران صدق نمیکند اما آنچه تا به حال ما از خودمان و افراد مختلف دیده و شنیده ایم هین حکایت بوده است !

حالا ای کاش جدای از این نصایح که انگار تکه کلام معلم ها شده مطالب کتیب دینی - یا هر اسم دیگری - تکراری نباشند و چیز جدیدی در آنها نهفته باشد ، اکثر مطالب از اول دبستان تا سوم دبیرستان یکی است و فقط طرز بیان و جمله بندی های توفیر میکند ، حتی آیات قرآنی نیز بعضاً مشابه سالهای پیش است !  و جالب آنجاست که اندیشۀ دانشگاه نیز جمع بندی ۳ دین و زندگی دبیرستان میباشد !

گفتن بیش از این گزافه است و از حوصله خارج ، احتمالاً حرف دل بسیاری از شما نیز همین هاست ، اما مسئله این است که آیا حرف دل آنها نیز با ما مطابقت میکند ؟! از ما که گذشت ، امیدواریم شیوۀ جدیدی از آموزش به کار گرفته شود تا نسل بعدی  به ستوه نیایند و اسلام را آنگونه که هست فرا بگیرند و خدا را آنطور که شایسته است بشناسند...